Enfiye nedir?

Tütünden yapılan ve keyif için buruna çekilen bir tozdur. «Burunotu» da denir. Tütün tozunun tuzlu su içinde aylarca dinlendirilerek mayalanmasıyla meydana getirilir. Eskiden batıda da çok kullanılırdı. Bugün kullananlar bir hayli azalmıştır. Enfiye, burun salgılarını azaltır, bu da önemli bir hastalık olan angina pektoris'e yol açar. Avrupa’da 17. yüzyılda yayılmaya başlayıp, 18. yüzyılda yaygın hale gelmiştir. İlk zamanlarda enfiye önceden hazırlanmaz, kullanılacağı zaman hemen rendelenirdi.

Bu bakımdan enfiyeciler yanlarında bir de rende taşırlardı. Enfiye, kullananlar tarafında mine, gümüş, bronz, kaplumbağa kabuğu gibi çeşitli maddelerden yapılan kutularda muhafaza edilirdi. Toz halinde kullanılan enfiyenin hazırlanması pek kolay olmuyordu. Enfiye şekline getirilen tütünün, defalarca süren fermantasyonu, 18 ve 20 ay kadar zaman alırdı. Bundan sonra gül suyu, lavanta, karanfil, yasemin gibi şeylerle kokulandırılırdı.

Enfiye kullanmak, bilhassa İstanbul’da alafranga çevrelerde 18. yüzyılın ikinci yarısından itibaren moda haline gelmişti. Batı tesiri altındaki kimselerce ise 19. asırda bir gösteriş vesilesi olarak kullanılmıştı. Enfiyenin kullanılması veya çekilmesi belli usullerle yapılırdı. Enfiyeciliğin artması, bununla ilgili sanayinin gelişmesine sebep olmuştur. Enfiye kullananlar kutu ve mendil gibi vasıtalar da kullanırlardı. Enfiyeler çoğunlukla Avrupa’dan getirilirdi. Günümüzde tiryakisi ve kullananları hemen hemen hiç kalmamış gibidir.

Buruna enfiye çekme maddesi sigaranin yayginlasmasiyla birlikte hiçte hak etmedigi bir duraklama devrine girmis ve tam unutulmak üzereyken son yillarda amerikali ve avrupali gençler tarafindan yeniden kesfedilerek bir rönesans yasamaya baslamistir. bugün dünya piyasalarinda 250’yi askin mamul çesidi enfiye üretilmekte ve enfiye tüketimi basta amerika, ingiltere ve almanya olmak üzere yilda 25 milyon kiloyu bulmaktadir. bugün enfiye tiryakilerinin buruna toz çekip ardindan hapsirmalarini ayip görmek büyük bir haksizliktir. Çünkü enfiye, tiryakilik konusu oldugu günden beri zihin açici bir keyif maddesi olarak ün yapmistir. günümüzde avrupa da hapsiranlar kulüpleri vardir.isveç'te erkeklerin %30' u enfiye çekmektedir ve enfiye diger ülkelerde de yaygin olarak kullanilmaktadir.

Enfiye üretim teknolojisi

Baslangiçta enfiye ele geçen herhangi kaba bir tütün tozunun veya enfiye haline getirmek üzere herhangi bir tütünü törpü kullanmak suretiyle sürterek herkesin kendisinin yaptigi bir mamuldü. bundan sonra üretim yöntemleri daha da gelistirilmistir. enfiye fabrikasyonu önce ispanya ve portekiz’de sonra sirasi ile fransa, almanya, hollanda, iskoçya ve ingiltere ‘de gelismeye baslamistir. müzelerdeki enfiye kutularinin o günün özelliklerine göre çesitli renk ve desenlerle süslenisleri de bunun bir göstergesidir.

Ülkemizde enfiye üretimi bugünkü modern tütün fabrikasyonu yapisi içinde çok basit ve ilkel görünüslü olup bir atölye islemesini andirir. buna neden üretim miktarinin azligidir. Örnegin tek üretici durumunda olan tekel in 1991 yili üretimi 100 kg civarindadir. enfiyenin gerçek ana hammaddesi çesitli baharatlar ve fermente edilerek toz haline getirilen ve özel kaplarda bir süre dinlendirilen tütünlerdir.

iyi bir enfiye yapabilmek için kullanilacak tütünlerin bazi özellikleri olmasi gerekir. tütünlerde aranan nitelikler, kalin dokulu, koyu renkli, yüksek nikotinli ve aromali olmalaridir. bu karaktere en uygun menseyler hasankeyf, mardin, iskenderun, bahçe ve trabzon’larin koyu renkli ve kalin dokulu ana ellerden olusmus bg tütünleri ve tömbeki artiklaridir.

Sözlükte "enfiye" ne demek?

1. Çürütülmüş tütünden yapılan ve burna çekilen keyif verici toz, burunotu.
2. Burna çekilmek için hazırlanmış toz ilaç.

Enfiye kelimesinin ingilizcesi

n. snuff
Köken: Arapça